En route met Barbele

  1 september. De vakantie is  voorbij.  Ik hoor vele mensen zeggen dat de vakantie hen goed heeft gedaan. Dat ‘ de batterijen weer opgeladen zijn’. Ik hoor echter evenveel mensen die aangeven dat de  batterij al weer ‘leeg’ is  na een aantal dagen werken.  Velen denken en handelen dan ook alsof die ‘opgeladen batterij’ onuitputtelijk is. Alsof we een batterij of motor hebben waar we 11 maand op een jaar op kunnen ‘doordraaien’, ook al begint die  te roken en te sputteren. Ik kijk ervan op als ik hoor hoe ‘trots’ vele mensen, vaak ondernemers, zijn dat ze tot 100 uur per week werken. Ik kijk ervan op als ik mensen ermee hoor uitpakken dat ze doorwerken, niet sluiten, geen vakantie nemen. Ik kijk er evengoed van op hoe groot de verwachtingen vaak zijn van een vakantie. Die twee weken vakantie moet plots alle rust, inspiratie én energie geven waar we afgelopen maanden niet aan toe kwamen. Hier bovenop wordt van die vakantie vaak verwacht dat de...

  Afgelopen dagen sloot ik drie totaaltrajecten af. Drie groepen waarmee ik gedurende 4 maand ‘op pad ging’. Afgelopen 9 maand begeleidde ik 80 mensen via totaaltrajecten. Met elk van hen ‘ging ik op pad’ gedurende een 4 tal maand.  Waarbij ik gedurende die tijd als een soort wegwijzer of vuurtoren voor hen was. Elk van hen gaat nu verder met een valies vol inzichten en tools. Met een groter zelfinzicht en de groeimogelijkheden hierin. Met een lichtere ‘rugzak’.  Bij sommigen lijkt de rugzak misschien zwaarder doordat ze hun ‘beschermingsmuur’ gedurende het traject gesloopt hebben, en net daar liggen hun mogelijkheden nu. 80 unieke mensen, met elk een uniek verhaal en een unieke weg. Elke hun eigen koers. Elk hun eigen tempo. Elk met hun eigen ‘Mens Sana tools en inzichten’ aan boord. Aan elk van hen: ‘een goeie vaart verder!’  Sommigen  meren in september terug aan bij Mens Sana voor een vervolgtraject. Dan nemen we  de diepzeeduiker, om de ongekende ...

  Mijn blog is ook even in ‘vakantiemodus’ gegaan. Niet echt gepland. Het ging gewoon zo. En evenmin gepland vlieg ik er vandaag terug met veel goesting in. Ik keer even terug naar waar ik geëindigd ben. Juni 2016. Tijdens één van mijn afsluitende opleidingsavonden werd er iets gezegd dat afgelopen zomermaanden is blijven hangen bij mij. Tot op vandaag. Het kwam erop neer dat iemand naar aanleiding van een aantal dingen zei: ‘ Besef jij dat jij wordt gezien als een supervrouw? ’. Dit werd door anderen bevestigd. Ik voelde hier heel wat weerstand rond. Ik wil niet gezien worden als een supervrouw. Het bleef me bezig houden deze zomer. Waarom voelde ik zoveel weerstand? Waarom wil ik helemaal niet zo gezien en al zeker niet zo genoemd worden? Ik denk dat ik het intussen weet…. Ik voel hier weerstand rond omdat ik helemaal niet aan het ‘beeld’ van een supervrouw voldoe. Toch niet aan het klassieke beeld. Ik voel weerstand omdat  zo’n woord verwachtingen schept . Verwachtinge...

  Vorige week kreeg ik de kans om mezelf en het aanbod van Mens Sana te gaan voorstellen in een groot bedrijf. Pitchen noemen ze dat. Gezien opleidingen binnen dat bedrijf meestal in het Engels gegeven worden, werd ook van mij verwacht om de presentatie en het beantwoorden van de vragen in het Engels te doen. Talen zijn nooit bepaald mijn sterkste vakken geweest. Ik heb in jaren geen Engels meer gesproken omdat mijn levenssituaties me daar niet om vroegen, ik luister niet naar muziek, ik kijk niet naar films, ik lees geen Engelse boeken,… Even stelde ik mezelf de vraag: zou ik dat wel doen? Ga ik me niet belachelijk maken?  Zie ik het wel zitten om – als dat bedrijf uiteindelijk kiest voor een samenwerking met mij – mijn opleidingen in het Engels te geven? Mijn taalgebruik, het gebruik van de juiste woorden zijn net zo’n bepalend onderdeel van mijn trainingen. En dat kan ik ook goed. In het Nederlands. Maar in het Engels? Is mijn woordenschat wel rijk genoeg om te kunnen breng...

  Wie mij al langer kent, weet dat de start van Mens Sana moeizaam, zeer moeizaam ging. Ik moest door heel wat weerstand. Weerstand in allerlei vormen. Dat heeft me toen alleen maar gesterkt in mijn vertrouwen. Ik heb de kracht die uitgaat van ‘een missie hebben in het leven’ echt gevoeld en dat voel ik nog steeds. Ik heb de enorme kracht, die in elk van ons aanwezig is, leren kennen en gebruiken.  Mens Sana is geworden wat het is DANK zij die zware jaren vol stress, onmacht, frustraties, ontgoocheling, angst, twijfel, kwaadheid, verdriet,  mislukkingen,… Afgelopen twee jaar kreeg ik vooral bevestiging. Mijn begeleidingen, opleidingen en  trajecten lopen zeer goed. De feedback van mensen is oprecht lovend. Mens Sana groeit. De laatste tijd komt er echter weer weerstand naar boven.  Ik kom steeds meer in contact met mensen en uitingen van mensen die moeite hebben met waar ik voor sta. Ook weer onder allerlei vormen. Mensen die andere mensen afraden om naar Mens S...