Joran is nog altijd niet thuis
' Joran is nog altijd niet thuis.' Een berichtje dat Josse, onze derde zoon, ons stuurde. Het was paasvakantie, april 2025. Toen mijn man en ik in Frankrijk waren. Joran, onze oudste zoon, was na zijn werk gaan lopen. Op zich niets speciaals. Dat doet hij wel vaker. Bijna dagelijks zelf. Alleen was hij ondertussen al twee uur en drie kwartier weg. En Josse begon zich toch wat zorgen te maken. Joran is nog altijd niet thuis. Een kwartier later was hij dat gelukkig wel. De reden dat hij pas zo laat thuis kwam: hij had een marathon gelopen. Zijn eerste. Niet omdat hij daarvoor getraind had. Niet omdat dat die dag op zijn schema stond. Hij hééft niet eens een schema. Hij was gewoon beginnen lopen. En het ging goed. Dus was hij verder gelopen. En nog wat verder. Tot hij aan een marathon zat. Geen eten mee. Geen drinken. Geen geld. Geen gsm. 'Op zijn Joran's': ' t Ging gelijk goed en ik ben 'gewoon' verder gelopen' Sindsdien loopt hij wel vaker een ...