En route met Barbele

  Afgelopen zondag kwam ik samen met mijn ouders, broers en zussen om de zorgvolmacht voor mijn ouders te bespreken. Mijn moeder zorgde voor een heerlijk ontbijt. Ik vond het best wel bijzonder om zo nog eens, net al vroeger, met ons allen aan de ontbijttafel te zitten. ’s Middags schoven ook de schoonbroers en -zussen mee aan tafel. Het onderwerp ‘wilsbeschikking’ aan je levenseinde of wanneer je ‘wilsonbekwaam’ wordt verklaard bleef hier en daar doorwerken. ‘ Zeg …., zouden wij er ook niet beter eens voor kijken wat we willen ingeval dat….’  hoorde ik één van mijn zussen aan haar man introduceren toen hij nog maar net was aangekomen 😉 Ziekte, wilsonbekwaamheid, sterven, overgaan, begrafenis, orgaandonatie….Thema’s die we vaak uit de weg gaan of waar we het liever niet over hebben…. Maar het bleef gezellig en zelfs plezant 😊 Het was voor mij ook de aanleiding om eindelijk eens werk te maken van mijn eigen wilsbeschikking. Dit staat al jaren op mijn ‘to do’-lijstje. ...

  Er loopt blijkbaar iets fout op mijn webshop. Ik heb mijn IT'er gecontacteerd en hopelijk krijgt hij het snel opgelost. Als je in de tussentijd graag iets bestelt van de eindejaarskoopjes van Compagnon de route die ik in een vorig bericht deelde, kan je je  bestelling mailen naar barbele@compagnonderoute.be Bezorg me ook je postadres  en indien graag een factuur je  facturatie-adres , dan maak ik deze manueel op. Je kan dan  via overschrijving betalen. Een mens investeert dan zoveel in automatisatie en wanneer je het nodig hebt ... Zou ik hierin iets te leren hebben misschien? ;) Terug naar 'alles zelf in handen nemen'? ;) Of terug naar de eenvoud, naar de essentie? Zoals ik hier al van deze morgen zit bij het vuur met wat kaarsen (die intussen kleine topjes zijn geworden :)). Een wandeling tussendoor. Hoe heerlijk kan een zaterdag zijn? Mijn vier gasten van afgelopen week zijn gisteren en deze ochtend vertrokken. Heel fijne ontmoetingen. Maar wat geniet ik oo...

  ‘Je kan nooit verbinden vanuit je eigen gelijk. Je kan niet verbinden door je eigen gelijk te willen bewijzen of anderen van hun ongelijk te bewijzen.’ ‘Als je iemand raakt in het hart, kan er ruimte ontstaan in het hoofd.’ Woorden van Angelo Meijers tijdens de lezingen afgelopen woensdag. Dit is wat hij gedaan en teweeg gebracht heeft voor een divers publiek. Ja mensen die niet, maar ook mensen die wel gekozen hebben voor ‘je weet wel wat’ waren deel van zijn publiek. Ik vind het nu al lastig dat ik aan het ‘opsplitsen’ ben in dit schrijven, want wat doet het ertoe? We zijn allemaal bezorgd, alleen hebben we vaak een ander perspectief. Zo zei Angelo ook. Laat ons dus in verbinding gaan met elkaar en met een open hart spreken en luisteren.  Waarom zie jij wat jij ziet en waarom zie ik wat ik zie?  We moeten niet uitsluiten, maar insluiten. We moeten verbinden. En hoe hou je je hart open? ‘Door het niet te sluiten’ antwoordde Angelo 😉   En misschien is het ook oke ...