En route met Barbele

  Het oude jaar is afgerond en het nieuwe jaar intussen ingezet.  Het is zo'n periode waarin je als vanzelf eens terug- en vooruit blikt.  Afgelopen maandag 30 december zette ik me op een bankje en kwam ik als vanzelf in een reflecterende mijmermodus... Hieronder kan je mijn reflecties, mijmeringen, terug- en vooruitblik aan het mistige meer horen.  Ik heb het onder andere over ... - waarom je me minder hoorde, las en zag afgelopen jaar - hoe het leven soms niet loopt zoals je het zelf gepland, gewild of verwacht had - hoe doelen plaats maken voor uitnodigingen  - helderheid die kwam in duisternis en mist - hoe vastzitten ruimte maakt voor nieuw stroming - cyclussen die zich herhalen en terug veel nieuws brengen - een heel bijzondere samenwerking die 'in de sterren geschreven stond'  - waar mijn pad me zoal brengt - hoe onrust plaats maakt voor rust - hoe mijn lichaam me helemaal stil legde - wat ik komend jaar nog wel en (even) niet meer op de agenda zet -...

  Eerst en vooral: van harte welkom als je voor het eerst een schrijven vanuit  ‘Barbele en route’ ontvangt. Afgelopen weken  sloten heel wat nieuwe mensen zich aan op mijn ‘metgezellen-lijst’.  Dit heeft veel te maken met de lancering van mijn ‘vind-je-pad-7-daagse’ , waarbij ik intussen al met honderden mensen even onderweg mag zijn van 14-20 november 2024. Ik kijk er alvast al heel erg naar uit. Heel welkom dus, ook op mijn ‘metgezellen’-lijst. Zo nu en dan ontvang je als ‘metgezel’ een schrijven van mij. Over hoe het me vergaat, wat er op mijn pad komt, welke in-zich-ten op een bepaald moment belangrijk voor me zijn… In 2013 startte ik met een wekelijkse blog. Enkele jaren later schakelde ik over naar een blog om de 2 weken. En nog enkele jaren later ging dit spontaan over in ‘ wanneer het komt’ .  Je kan deze allemaal terugvinden via  deze link. En terwijl ik naar deze link ga om ze hier te delen, valt mijn oog op waar ik mijn laats...

  Goeie  morgen ! Zo 'begroette' ik vrijdag avond  de deelnemers van mijn jaartraject  Ochtend, middag, avond of nacht.  Week-, zater-of zondag.  School- of vakantiedag.  Het loopt bij mij al een hele tijd allemaal door elkaar. Al een hele tijd geen onderscheid meer tussen een week- of een zondag. En er is niet direct verandering in zicht. Toen ik er vorige week mijn agenda bij haalde om de 5 groeidagen voor de groeiroute in te plannen kwam ik tot de toch wel confronterende vaststelling dat ik geen 5 zaterdagen meer vrij heb tot de zomervakantie. ... het zijn dus vijf groei-zon-dagen geworden  .  Ja, ik ben al een hele tijd aan een  heel hoog tempo aan het werk en aan het leven . Ik krijg vele vragen. Vele mooie kansen en mooie vragen komen op mijn pad. Ik zeg ja als ik het voel. Ook al zegt mijn agenda 'nee'. Ook al snap ik niet altijd waar die 'ja' vandaan komt. Want ik kan ook heel goed nee zeggen. En tot nu voel ik in al mijn doen en...

  Toen ik gisterenochtend het bakkerijtje hier wat verderop (Montsauches Les Settons) binnenkwam, was een man zijn ongenoegen aan het uiten over de croissant die zonet voor hem in een zakje gestoken werd.  Deze was te klein naar zijn goesting,  ‘in Parijs zijn de croissants veel groter’  zo zei hij (in ’t Frans dan 😉) De bakker trekt zijn ogen even op in mijn richting. Ik ‘antwoord’ met gelijk-‘aardig’ 😉 opgetrokken ogen… Ik zie het probleem niet. Ik zie in elk geval een croissant die bijna dubbel zo groot is als de gemiddelde croissant in België. De bakker, die me een lieve, jonge, frele, hardwerkende gast lijkt te zijn, gaat zijn bakkerij binnen en komt terug met een nieuwe croissant. Hij houdt hem tussen zijn twee wijsvingers op ooghoogte van de ontevreden man en vraagt hem of deze groot genoeg is. ‘ Ben je een Parisien misschien?’  Ja, dat was hij en daar was hij duidelijk trots op. ‘ Moi, je suis d’ici. Je suis un Morvandiau’ ( zo noemt een geboren e...

  Lang geleden dat ik nog eens iets deelde. Ik ben nochtans veel ‘en route’ en ‘in de weer’. Momenteel vertoef ik reeds sinds het begin van de ‘grote vakantie’ in De Morvan met mijn gezin. We mochten terug fijne gasten ontvangen en maakten ook een 3-daagse ‘uitstap’ naar het Jura-gebergte. ’t Zijn al mooie, ontspannende, fijne, verbindende weken geweest na echt wel heel drukke maanden. Waar ik dan zoal mee bezig ben? Met veel. Ook zaken/projecten die ‘ongepland’ op mijn pad kwamen en waar ik een ‘volle ja’ op voel, ondanks mijn toch wel heel goed gevulde agenda en mijn telkens terugkerend ‘voornemen’ dat het nu toch echt wel genoeg is  . Maar je houdt nu eenmaal niet tegen wat ‘bedoeld’ is.  Je houdt, inspiratie, creatie, kortom leven niet tegen .   Als vanzelf ben ik ook in heel wat samenwerkingen en co-creaties ‘gerold’. Ik die eigenlijk best op mezelf werk en functioneer. Elk van deze samenwerkingen zijn er zo natuurlijk gekomen en in elk van deze samenwerkin...

  Nooit gedacht. Nooit gedacht dat ik me ooit nog openlijk zou verbinden aan een ander bedrijf. En al zeker niet aan een multi level marketing bedrijf. Een Amerikaans bedrijf dan nog. Maar het is wel gebeurd. Ik ben overstag gegaan.  De essentiële oliën van DoTerra zijn erin geslaagd om intussen al gedurende 2,5 jaar een integraal deel uit te maken van mijn dagelijkse leven en ook dat van mijn gezin en familie. Daar is nog nooit eerder een product, supplement of bedrijf in geslaagd. Laatst ruimde ik hier eens mijn kasten op en ik vond nog allerlei strips en potjes van één of ander supplement terug die ik afgelopen 15 jaar ooit wel eens ben beginnen nemen, maar nooit uitnam. Ook al betaalde ik er veel geld voor.  Ik ben totaal niet therapie-trouw  op dat vlak. En al zeker niet als ik niet direct een bepaald resultaat voel. Ik  geloof eigenlijk ook dat we dat allemaal niet nodig hebben . Dat alles wat we nodig hebben al in ons zit. En dat geloof ik nog steeds. All...