Waarom ik niet in zin geven geloof

 Zinvol werk en zinvol leven zijn altijd belangrijk voor me geweest. 


Meer zelfs, het is en vormt  mijn levensenergie.


Ik heb de voorbije weken heel sterk gevoeld wat de impact is wanneer ik die zin - in mijn beleving-  te lang niet meer zie.


Zin wil voor mij niet zeggen dat alles moet leuk zijn, of alles moet een duidelijk doel hebben. 


Zin betekent voor mij wel dat dat wat zich aandient ergens naartoe beweegt. Dat er iets te zien, te leren of te ontvangen valt.


En net wanneer het leven je uitdaagt, is dat voor mij cruciaal.


Zin zien, betekenis voelen, de uitnodiging herkennen in wat zich aandient, dat is voor mij één van de belangrijkste fundamenten om door moeilijke periodes te navigeren.


Niet omdat het moeilijke daardoor weg is.
Niet omdat ik het dan begrijp.
Maar omdat er ergens iets van richting blijft.


Ik heb wel vaker in het niet-weten vertoefd. Soms zelfs maandenlang.

Maar bijna altijd kon ik daaronder een bedding van vertrouwen voelen.

Een diep gevoel van: ik zie het nu niet, maar het zal zich wel tonen.


Dat vertrouwen heeft mij vaak gedragen.


De voorbije weken was het anders.


Voor het eerst in mijn leven voelde ik een periode waarin ik niet alleen de zin niet meer zag, maar ook dat onderliggende vertrouwen niet meer kon voelen.


Ik voelde de impact van als ook dat weg valt ... 

Dan zijn er geen woorden meer en helpen woorden niet meer....


En zingeving ook niet. 

Want dat  woord  klopt voor mij niet. 


ZIN is niet iets wat je GEEFT


Alsof wij kunnen bepalen:
 - dit gebeurt daarom,
-  dit moet mij dat leren,
-  hier moet ik iets van maken

- ... 


Zo ervaar ik het niet. En zo werkt het niet. 


Zin is voor mij niet iets wat je geeft.
Zin is iets wat je ONTVANGT


Soms zie je haar snel. Soms helemaal niet.


Soms moet je een tijd kunnen blijven in niet-weten, zonder onmiddellijk iets te verklaren, op te lossen of te begrijpen.


En dan kan er iets komen.


Een inzicht.
Iets ouds dat opnieuw zichtbaar wordt.
Een uitnodiging.
Een andere aanpak.
Een gemiste schakel.
Nieuwe inspiratie.


Maar je kunt het niet afdwingen.


Vertrouwen blijven voelen, zonder zin te zien.... 

Het is de 'leerschool' die ik aan het gaan ben. 


Aanwezig blijven bij wat is.

Alles blijven door-voelen. Nets weg duwen. Niets weg rationaliseren. Er gewoon bij blijven. 


Er heeft zich al nieuwe zin van het door-voelen getoond. En die zin heeft zin. Ook al zie ik de zin van het geheel nog niet. 


Over die zin  en ook over de zin die ik nog niet zie of voel, deel ik graag. 


Morgenavond, 27 oktober om 19.30 uur via een webinar.  Het webinar is enkel live te volgen. Er komt bewust geen replay.


Je bent welkom. 


Herfstgroet, 


Barbele


Reacties

Populaire posts van deze blog

Even op stap ;-) met mijn broer Willem en zijn skateboard

Joran is nog altijd niet thuis

Hoe zit het met jouw weer-stand?